Copy
Uit vroeger tijden editienummer 3, 29 mei 2020 | Vitesse herinneringen door... Theo Haagsma
Tekst: Niek Praagman
Het is al weer enige tijd geleden dat Vitesse de prachtig verbouwde kantine in bezit kon nemen. Eén van de vondsten die de kantine ruim en aantrekkelijk maakt is de verzameling fraaie actiefoto’s op de diverse wanden. De foto’s werden door een aantal enthousiaste bestuursleden bij vele spelers van vroeger en nu opgehaald en vervolgens gerubriceerd. Het resultaat was verbluffend met als extra gevolg de beschikbaarheid van een mooie verzameling foto’s uit vroeger en recenter tijden. Omdat er niet voldoende plaats was voor alle foto’s is nagedacht of er nog andere manieren zijn om een aantal van die foto’s aan een ieder te tonen.

De sociale commissie van Vitesse is daarom direct gestart met een speciale activiteit. Nu de vereniging getroffen is door de CORONA uitbraak en er weinig ruimte is voor ontmoetingen in de kantine vanwege de althans voor senioren totale stillegging van de voetbalactiviteiten is tot het volgende besloten. Het idee is om spelers te vragen bij een foto waar zij op voorkomen een verhaal over hun carrière bij Vitesse te vertellen. Heel begrijpelijk betreffen veel foto’s acties van het eerste elftal van Vitesse uit soms lang vervlogen tijden! Immers de spelers op die foto’s zijn de personen die het vlaggenschip van Vitesse en daarmee heel Vitesse de nodige, lokale dat wel, roem brachten. In de komende periode zullen we proberen door die foto’s te gebruiken en de betreffende speler een en ander aan uitleg te vragen, proberen u allen op de hoogte te brengen van de naam, de faam van de betreffende speler. De volgorde van optreden van foto en speler is willekeurig.
In de reeks over voetballers die ooit in CSVD of Vitesse Delft speelden ben ik op wonderlijke wijze Theo Haagsma tegengekomen. Alhoewel ik hem tot op heden nooit in levende lijve heb gezien, heb ik bij Vitesse, hij verliet Delft in 1969 en ik kwam in 1971, wel veel over hem gehoord.

Wie schetst mijn verbazing dat ik op een dag van mijn broer hoorde dat hij Theo had ontmoet. Daarna hadden Theo en ik via de mail een aantal keren contact en het leek mij zeer gepast om Theo te vragen iets over zijn periode bij Vitesse Delft te schrijven. Vol enthousiasme leverde hij per omgaande het onderstaande verhaal in, waarvoor natuurlijk veel dank!
Vitesse Delft kampioensfoto (1968). Theo Haagsma gehurkt tweede van rechts.
''Het beeld dat uit die verhalen naar voren komt is dat Theo een fantastisch snelle spits geweest moet zijn die zo snel was dat er vast ook vaak geprotesteerd werd als hij scoorde omdat hij “zeker” buitenspel gestaan zou hebben. Immers zo snel bestaat niet. Inmiddels hebben we via de televisie geregeld de mogelijkheid te zien dat er wel degelijk spelers zijn die in een heel korte sprint enorm uit kunnen lopen en dan vervolgens simpel scoren. Kennelijk was Theo er zo één! 
                                                                                '' 
Theo vertelde het volgende over zijn loopbaan bij Vitesse Delft (toen nog c.s.V.D.): 

Gedurende mijn eerste drie jaren in Delft was ik de weekends nog in Leeuwarden, waar ik voetbalde bij Blauw Wit ’34. Toen we in 1966 een flat kregen in Delft - met dank aan Estec, dat naar Noordwijk ging in plaats van naar Delft - melde ik mij logischerwijs aan bij CSVD, waar ik drie heel mooie jaren heb beleefd. Als er in die tijd bij een club een “nieuwe” speler kwam, kreeg hij vaak meteen een basisplaats in het 1e elftal en dat ging dan ten koste van een “eigen” speler. Dat viel niet altijd in goede aarde, maar gelukkig viel dat voor mij reuze mee en dat heeft niets te maken met het feit dat onze trainer Tjerk Hoogeveen ook uit Friesland kwam….. Natuurlijk was het sportieve hoogtepunt ons kampioenschap in 1968, maar daarover later.

Met verschillende teamgenoten hadden we goed contact: zo paste Ton Zoutendijk wel eens op onze dochter en  kwamen o.a. Moos van Wamelen en Pleun vd Akker wel eens langs. Ze brachten dan hun eigen biertje mee, want zo ruim hadden we het niet en ze konden dan ook even privé met m’n vrouw Bea praten over hun liefdes-perikelen….. Een paar keer zijn we ook een avond bij de ouders van Moos geweest, waar Moos ons dan waarschuwde dat het bezoek er op zat als ’s avonds laat de koffie geserveerd werd. Als ploeggenoten in het TH-Delft voetbalelftal had ik ook vrij veel contact met de toenmalige aanvoerder van het eerste elftal Aart Boerma en Ad den Best en ik voelde me bovendien goed thuis in de CSVD-kantine bij de supporters.


 
Theo Haagsma in de kampioenswedstrijd tegen Scheveningen.
''in 1962 een wedstrijd in het Voorlopig Nederlands Zaterdagelftal gespeeld en wel tegen Go Ahead, uitslag 2-4. Tot een officiële wedstrijd is het nooit gekomen''
Nu wat herinneringen aan het voetballen zelf, zoals de wedstrijd RCL-CSVD 0-2 in 1968. Ik bakte er daar  nagenoeg de hele wedstrijd niets van, behalve dan een doelpunt 30 seconden na het begin en een doelpunt 10 seconden voor het eindsignaal. Zoals eerder al genoemd was het kampioenschap in 1968 het sportieve hoogtepunt en daarvan herinner ik me nog het volgende. ‘s Avonds hadden we een etentje in hotel  Wilhelmina, waar wij onze “belangstelling” toonden voor twee mooie zilveren kandelaars. Deze ontdekten we later bij thuiskomst in onze tas, hadden die ‘rot’jongens er in gedaan….. De volgende zondagochtend hebben we die maar weer snel naar het hotel terug gebracht. Als beloning van het goede seizoen 1967-1968 werd ik tezamen met Pleun vd Akker opgesteld in het Delfts amateurelftal in een wedstrijd tegen het Nederlands Militair Elftal met onder andere Jan van Beveren en Rob Rensenbrink (beiden helaas al overleden), maar door een blessure was ik toeschouwer en ik weet de uitslag niet eens meer….  Gelukkig konden we ons het seizoen daarop met tegenstanders als Zwart Wit ‘28 gelukkig handhaven in de hoogste klasse.
Eindstanden uit 1967-'68 en 1968-'69. In de jaren '60 van  de vorige eeuw was er geen 1ste klasse.
NB: als Blauw Witter heb ik in 1962 een wedstrijd in het Voorlopig Nederlands Zaterdagelftal gespeeld en wel tegen Go Ahead, uitslag 2-4. Tot een officiële wedstrijd is het nooit gekomen, misschien mede door het feit dat ik in de dienst-officiersopleiding in Ede zat en moeilijk vrij kreeg voor trainingen in Zeist of Bilthoven (of misschien was ik wel te snel zonder bal…). Na mijn afstuderen in 1969 zijn we naar Breda verhuisd, waar ik ging werken voor een aannemersbedrijf met de bedoeling om naar het verre buitenland te gaan en dat gebeurde dan ook in 1973. Zowel in Breda als in landen als Saudi Arabië, Nigerië en Yemen heb ik toen nog af en toe met veel plezier achter de bal aan gerend. De laatste jaren voetvolley en biljart ik nog regelmatig met diverse oud- (en oude) Blauw Witters in ons “BW-home” in Leeuwarden.  


Met hartelijke groeten van Theo Haagsma.
Theo Haagsma (derde van links boven) in Saudi Arabië (1973)
Abonnees op de nieuwsbrief van Vitesse Delft ontvangen automatisch de "Vitesse Delft Herinneringen". U kunt zich voor de nieuwsbrief aanmelden via deze aanmeld-link 

Eerder verschenen afleveringen van 'Vitesse Delft Herinneringen' zijn te vinden via de website van Vitesse Delft.
Bezoek ook de website van Vitesse Delft. Reacties op en bijdragen aan deze rubriek kunnen naar social@vitessedelft.nl.

Copyright © 2020 Vitesse Delft nieuwsbrief, All rights reserved.
Twitter
Facebook
Website
Instagram






This email was sent to <<E-mailadres>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
Vitesse Delft · Postbus 576 · Delft, ZH 2600 AN · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp