Copy
Nieuwsbrief Stichting WerelddierenWerk 2012

Terugblik 2012

Stichting WerelddierenWerk kijkt terug op een turbulent jaar. Het gaat goed met de stichting. Een nieuwe naam en een aangepaste doelstelling; we zenden sinds dit jaar officieel stagiaires en vrijwilligers uit naar de projecten in India. Daarnaast bieden we management- en beleidstages in Nederland aan.

We zijn inmiddels een door Aequor erkend binnen- en buitenlands leerbedrijf, wat inhoudt dat onze stichting de kwaliteit momenteel kan waarborgen. De eerste drie binnenlandstages in Nederland zijn naar tevredenheid afgerond door stagiaires van Helicon-opleidingen uit Velp en Nijmegen. Na een bezoek van de belastingdienst werd de ANBI-status verlengd. We kregen zelfs het compliment dat onze stichting het organisatorisch goed voor elkaar heeft. Ons bestuur is versterkt met twee nieuwe enthousiaste bestuursleden, waardoor het bestuur van WerelddierenWerk weer optimaal kan functioneren.


Ons bestuur vlnr: Carolien Roovers, Remco Steen, Jeanette Geurkink en Yvon Vijn

Ook kan onze stichting zich verheugen in een aantal nieuwe zeer gemotiveerde vrijwilligers, die vanaf het begin een actieve bijdrage hebben geleverd. Tijdens het straatdierensymposium, georganiseerd door het Animal Foundation Platform, heb ik onze stagemogelijkheden met behulp van een powerpointpresentatie gepresenteerd en dit is met zeer veel enthousiasme ontvangen. We maken al een paar jaar deel uit van het Animal  Foundation Platform en bieden als enige partnerorganisatie dierenstages aan buiten Europa. Samen met onze digitale ontwerpster Nicole Spiering heb ik een prachtige verjaardagskalender met mooie sfeerplaten ontworpen, die op korte termijn te bestellen is via  onze website. Ook vindt u in deze nieuwsbrief voor het eerst een afbeelding ontworpen door de cartoonist ‘Hawee’, die vanaf nu in elke nieuwsbrief een passende cartoon zal publiceren.

Ik wil alle donateurs, leden, belangstellenden en actieve vrijwilligers bedanken voor alle zo broodnodige steun aan onze stichting en partnerorganisaties in India. Daarnaast wens ik iedereen fijne diervriendelijke feestdagen en alle goeds voor 2013 toe.

Carolien Roovers, oprichter Stichting WerelddierenWerk

Zwerfhonden in India: een bijtend probleem

Bron: The International Herald Tribune, 8 Augustus 2012




Het aantal straathonden in India loopt in de miljoenen en het aantal gebeten mensen ook. Geen land heeft zoveel zwerfhonden als India. Het aantal mensen dat overlijdt aan hondsdolheid overgebracht door de beten, wordt geschat op 20.000 mensen per jaar. Ruim 80.000 mensen in Mumbai alleen al zijn vorig jaar gebeten door een hond. Van de 99 procent van de mensen die hondsdolheid krijgen, is de oorzaak een hondenbeet.
Honden vormen een groot probleem. Veel mensen geven dan ook aan het bangst te zijn om door een hond gebeten te worden. Dat dit echt een levensgevaarlijk probleem is, blijkt wel uit de zaak Arhspeet Kaur, een meisje dat werd gebeten toen ze drie jaar was. Een hond kwam door het raam naar binnen en beet haar en haar grootvader. Arshpeet werd ziek en kwam in een coma terecht, waarin ze 9 jaar later overleed.
Hoe zit dat met honden in India? Wat doen ze eraan?
“Gedurende duizenden jaren was de relatie tussen hond en mens er een als die van een haai en een school vissen” zegt John Bradshaw, directeur van het Antropozoologische Instituut van de Universiteit van Bristol. “Honden zijn als zwervers begonnen en ze evolueerden tot een dier dat in de buurt van mensen verblijft zonder verder bijzonder nuttig te zijn”.
India's pariah hond, het dominante ras onder de straathonden, komt vermoedelijk oorspronkelijk uit China. Met zijn gepunte oren, een wigvormige kop en een staart die over de rug krult, lijkt hij op andere prehistorische honden, zoals de Australische dingo. De straathonden hebben unieke overlevingsstrategieën en zijn gewend te leven met het drukke verkeer in India.
 
 
De relatie van mens tot hond is in de meeste landen gemoderniseerd, maar niet zozeer in India, waar honden nog steeds zwerven en van de enorme bergen afval leven. Sommige mensen voeden de zwerfhonden wel. De honden blijven vervolgens in de buurt en gaan zich gedragen als waakhond, zij het op afstand. Honden zijn honden en ook zwerfhonden hebben het in zich een trouwe viervoeter te worden. Het ligt dus ook vooral aan hoe de mens de hond behandelt.
Ook in India zijn er mensen, meestal uit de gegoede middenklasse, die een hond echt als huisdier nemen. Vaak is dit een rashond en helaas eindigen veel van deze honden op straat als de eigenaar er genoeg van heeft. Deze honden overleven dat vaak niet, omdat ze niet dezelfde overlevingsstrategieën hebben geleerd als honden die op straat zijn opgegroeid.
Je hond uitlaten in India kan heel moeilijk zijn. Sommige straathonden vallen de aangelijnde honden aan. Zo overkwam het mevrouw Jadeja dat ze haar hond Fudge Cake uitliet. Deze werd aangevallen en voor de ogen van mevrouw Jadeja dood gebeten. Jadeja is sindsdien doodsbang voor straathonden. Het is nog altijd geen regel en een uitzondering, maar dergelijke dingen gebeuren.
Hindoes  zijn tegen het doden van dieren en dus ook tegen het doden van zwerfhonden. In 2001 werd een wettelijk verbod uitgevaardigd op het doden van honden. Sindsdien is de populatie toegenomen.
Er zijn verschillende redenen om ze niet te doden. Ten eerste zijn de meeste honden gewoon heel lief, vaak wat angstig voor mensen en waakzaam. Ook straathonden onderscheiden een bekende van een nieuweling in hun territorium. Naar bekende mensen blaffen ze dan ook meestal niet. Gezien de omvang van de menselijke en de hondenpopulatie is het nog steeds wel uitzonderlijk te noemen dat honden mensen echt zomaar aanvallen. Het gebeurt dat een hond ziek is van hondsdolheid en koortsachtig om zich heen gaat bijten. Dit is het werkelijke probleem. Ook maakt het uit hoe een mens een hond behandelt. Schop je er naar? Ja, dan kun je een beet terug verwachten. En natuurlijk zijn er ook zeer territoriale honden met probleemgedrag.



Een andere belangrijke reden de zwerfhonden niet te doden, is dat de honden deel uitmaken van de afvalverwerking. Het afval ligt in bergen op straat en als etenswaar blijft liggen - wat nu door de honden niet gebeurt -, ontstaat er waarschijnlijk een rattenplaag. Ratten brengen meer ziektes met zich mee dan honden. Er zijn dan ook stemmen om eerst wat aan het afval te doen en dan pas aan de honden.

Naast het doden van honden, wat dus vroeger veel gebeurde, worden er andere oplossingen bedacht om de hondenpopulatie in te perken. Er zijn experimenten met het steriliseren van straathonden. Steriliseren is een betrekkelijk eenvoudige ingreep, maar er zijn kosten aan verbonden. Ook stuit dit op logistieke en culturele problemen. In sommige arme gebieden willen mensen niet dat je de honden weghaalt. In andere delen, bijvoorbeeld waar veel moslims wonen, willen mensen niet dat honden worden teruggeplaatst die eerder gevangen zijn voor sterilisatie.
Als de hondenpopulatie in een gebied kleiner is, is het gemakkelijker voor deze honden te zorgen. Het zal de toestand van de honden ernstig kunnen verbeteren. Zo kunnen ze behandeld worden voor aandoeningen als ze die hebben en vaccins krijgen om aandoeningen te voorkomen. Het risico op diverse ziekten zoals hondsdolheid wordt voor zowel mens als hond kleiner.
Het zou het gemakkelijkste zijn om de hondenpopulatie hanteerbaar te maken door de beschikbaarheid van een vaccin waarmee de honden onvruchtbaar worden. Dan hoeven de honden niet onder narcose, zoals nu het geval is met sterilisatie. De ontwikkeling van dit vaccin bevindt zich nog in de laboratoriumfase.

Opvang van Wouwen





Bron: PFA Agra

In augustus 2011 wordt bij de dierenopvang in Agra een wouw binnen gebracht. De wouw was aangevallen door honden en lag gewond op straat. Een barmhartige Samaritaan bracht hem naar de opvang.
De wouw wordt in de opvang onderzocht en blijkt schade te hebben aan een vleugel. Hij zal naar eerste verwachting niet meer kunnen vliegen. Het enige wat de opvang voor het beestje kan doen, is hem verzorgen en ondersteuning bieden, zodat hij weer enigszins herstelt van de aanval. De opvang heeft geen faciliteit voor vogels en heeft de wouw maar zolang in een aparte kamer gezet om hem te beschermen tegen de eveneens opgevangen honden.
Na een maand van verzorging is de wouw weer hersteld,maar hij blijkt zoals verwacht niet meer te kunnen vliegen. En vliegen doen wouwen graag. Het zijn roofdieren en trekdieren. Helaas voor deze vogel: hij zal niet meer in het wild kunnen overleven.
Tien maanden na de eerste wouw worden er nog twee wouwen binnengebracht. Hun conditie is slecht: een is geëlektrocuteerd en de ander is ernstig verzwakt en heeft diarree. Voor de geëlektrocuteerde wouw ziet het er het minst goed uit; hij lijkt ook niet meer te kunnen vliegen. De andere wouw kan dat gelukkig nog wel, zij het op lage hoogte en over korte afstanden. Omdat er geen vogelopvangplek is, zitten de wouwen nu alle drie in dat ene kamertje.
De opvang heeft medelijden met deze beestjes, die gewend zijn om hoog door de lucht te zweven en grote afstanden af te leggen. Er wordt besloten om de Wildlife Sanctuary in Keetham, Agra in te schakelen. Hier zijn ze gespecialiseerd in wilde dieren en kunnen de doktoren wat meer voor de vogels doen dan in de opvang.
De vogels worden in Keetham in een kooi in de buitenlucht geplaatst, een overplaatsing die ze heel ontspannen over zich heen laten komen. Vandaag de dag is een wouw hersteld en vrijgelaten. De andere twee zitten nog steeds in het Wildlife Sanctuary. Het is niet waarschijnlijk dat ze ooit weer kunnen vliegen, maar we kunnen altijd blijven hopen op een wonder. In elk geval zijn we blij dat we deze vogels hebben kunnen helpen. Zonder donaties was dit niet mogelijk geweest.
Facebook
Facebook
Website
Website
LinkedIn
LinkedIn

Stichting WerelddierenWerk

Beukenlaan 236 - 6823 MK ARNHEM  -   email   -   telefoon +31 (0)26 3793797

Triodosbank NV in Zeist, 39.03.62.859, Stichting Werelddieren in Arnhem

Kamer van Koophandel Utrecht: 30180431

Inhoud nieuwsbrief december 2012:
  • Terugblik 2012
  • Vrijwilligersmarkt Arnhem
  • Augustus 2012: Stefan Vink, nieuwe medewerker Stichting  WerelddierenWerk
  • Zwerfhonden in India: een bijtend probleem
  • Bruno
  • Tuffy
  • Hulp voor een ongelukkige olifant
  • Opvang van Wouwen
  • Leeuwen in gevaar door dispuut

Vrijwilligersmarkt Arnhem

Op 22 september jongstleden was Stichting Werelddieren Werk aanwezig op de vrijwilligersmarkt in Arnhem.

Dit soort evenementen zijn ideaal voor ons als stichting om nieuwe enthousiastelingen voor ons doel te werven. Zo hoopten wij ook bij dit evenement nieuwe vrijwilligers te kunnen werven. De organisatoren van dit evenement kwamen ons uitstekend tegemoet met een grote tafel voor onze stand. Bovendien hadden wij ook nog het geluk dat we op een ideale plaats in de zaal stonden. We waren met vier van onze mensen op de vrijwilligersmarkt om Stichting WereldierenWerk  te vertegenwoordigen. Doordat we met z’n vieren waren, was er altijd iemand aanwezig om met een glimlach en een begroeting de mensen naar onze stand te lokken. Ik vond dit persoonlijk erg goed gaan en wist veel mensen te interesseren. 
Het was een divers publiek. Er waren vriendelijke mensen die graag iets nuttigs wilden doen binnen hun interessegebied en mensen die even kwamen laten weten dat ze je doelstelling niet zo belangrijk vonden. Ook waren er opvallend veel internationale studenten die erg enthousiast bleken en aangaven graag iets te willen gaan doen. Een superinteressante ervaring voor ons en de bezoekers van de vrijwilligersmarkt. Dit heeft mogelijk meerdere nieuwe aanwinsten voor onze stichting opgeleverd!

Spreekt het vertegenwoordigen van onze stichting  jou ook aan? Kijk bij onze vacatures wat je voor ons zou kunnen betekenen. We hebben je er graag bij!
 

Augustus 2012: Stefan Vink, nieuwe medewerker Stichting  WerelddierenWerk




Om even kort door de bocht te gaan, ik ben Stefan Vink, 23 jaar oud en student 'Management/Ondernemen Dier en Gedrag'. Dat is een hele mond vol, maar ik zou zelf ook geen kortere naam voor mijn studie kunnen verzinnen. Ik houd mij bezig met het gedrag (ethologie) van dieren en het managen/ondernemen van een bedrijf die zich bezighoud met dieren en hun gedrag. Zo is het doel van mijn studie dat ik later zelf een bedrijf op zal kunnen starten. Een voorbeeld zou zijn dat ik een pension voor honden opstart. Dat is mijn droom overigens niet.

Ik houd ontzettend van allerlei dieren. Bij mij thuis is het dan ook een beestenboel. Ik heb thuis een middenslag keeshondje, twee kittens, twee baardagamen en niet te vergeten een hamster die ook noemenswaardig is. Iets waar ik mij ook graag mee bezighoud, is het gedrag en welzijn van mijn en andermans dieren. Ik houd me dan ook graag bezig met het conditioneren van dieren, zowel operant als klassiek. Een voorwaarde in de manier waarop ik dieren train, is dat ik een methode gebruik waarin het dier niet op fysieke wijze gecorrigeerd word. Ik ben van mening dat het trainen van een dier ook leuk voor het dier zelf moet zijn.
Nu is de vraag misschien, als ik zo met het gedrag van dieren bezig ben, waarom ben ik dan nu werkzaam bij Stichting WerelddierenWerk. Vanzelfsprekend heeft deze stichting met dieren te maken, maar wel in het verre buitenland, waar ik (nog) niet ben. Buiten het feit dat ik graag meer wil leren over het gedrag van dieren, wil ik ook graag in het management ervaring op doen. Bij deze stichting is het dan ook mijn taak om aan fondsenwerving, financiën en andere activiteiten te werken. Zo ben ik ethisch verantwoord bezig en leer ik er ook nog van. Ik heb er veel zin in en hoop een aanwinst voor dit bedrijf te zijn!
 

Bruno

Bron: PFA Agra



Bruno had geen identiteit toen zij bij het hek van de PFA Agra werd achtergelaten. Op 15 juli jl. werd deze bruine labrador gevonden door een oppasser. Een dokter onderzocht haar en ze bleek een stevige infectie te hebben, die met antibiotica behandeld moest worden. Haar toestand was slecht. Inmiddels gaat het weer veel beter met haar en is ze gewend aan het leven in de opvang. Haar grootte imponeert de andere honden, die gezond respect voor haar tonen.
Het gebeurt veel in India dat honden worden achtergelaten. Niet alle eigenaren zijn zo vriendelijk een ziek dier bij een dierenopvang achter te laten. De meeste sturen ze gewoon de straat op, wat ze dus vaak niet overleven. Wilt u Bruno sponsoren? Laat het ons weten!

Tuffy

Bron: PFA Agra



Op 7 augustus 2012 werd een Duitse herder genaamd Tuffy binnengebracht voor verblijf in het dierenpension in Agra. De eigenaar zei enkele dagen de stad uit te moeten en geen opvang voor de hond te hebben. Hij betaalde de gevraagde 150 roepies per dag voor drie dagen en gaf nog vijftig extra. Het pension was net een paar maanden van start gegaan en was enthousiast het dier op te vangen en blij dat de eigenaar voor het verblijf wilde betalen.
Het was allemaal nog nieuw en de verwachtingen waren helaas wat te optimistisch. Na drie dagen kwam de eigenaar namelijk niet terug. Het pension belde met de eigenaar. Nee, hij moest nog wat langer wegblijven, maar alles zou in orde komen.
Intussen wordt Tuffy goed opgevangen. Ze heeft een eigen kamer in plaats van bij de andere honden te zitten, waar ze in gevecht zou kunnen raken. En hoewel de eigenaar niet voor een extra dieet heeft betaald, geven de oppassers haar Pedigree-voedsel en extraatjes bovenop het normale eten, simpelweg omdat Tuffy verschrikkelijk lief is. Echt een hond om van te houden. Elke dag kijkt Tuffy uit naar haar baasje.
Toen de eigenaar na enkele dagen weer niet op kwam dagen, belde het pension opnieuw. Dit keer stond de telefoon uit. Uiteindelijk ging iemand naar het opgegeven adres en daar bleek de eigenaar niet bekend. Toen begon het pas echt te dagen. Iedereen was triest om deze situatie: de eigenaar had afstand van een zeer trouwe en leuke hond gedaan, een hond die elke dag naar het hek staarde, waar ze haar eigenaar terug verwachtte.
Tuffy wordt nog steeds apart gehouden van de andere honden en krijgt nog steeds alle extraatjes en Pedigree-voedsel. Ze wordt goed verzorgd, haar nagels zijn getrimd en haar vacht geborsteld. Inmiddels loopt Tuffy af en toe vrij rond, zodat ze zich niet eenzaam voelt. Ze wordt door haar grootte niet aangevallen door andere honden.
Ook is er wat meer over haar bekend nu: ze heeft een tumor die het pension zal moeten laten weghalen. Dit is nog niet mogelijk omdat ze koorts heeft. Als ze geopereerd is en hersteld, zal Tuffy worden aangeboden voor adoptie. De kosten van dit alles drukken zwaar op het pension. Als u Tuffy wilt sponsoren of adopteren, hoort de dierenopvang Agra graag van u!

Leeuwen in gevaar door dispuut.





Bron: The Straits Times, Singapore, 21 Augustus 2012

Voor de laatste in het wild levende Aziatische leeuwen dreigt een ondergang. De leeuwen leven in een reservaat van 1400 km²) in Gir, Gujarat. Begin vorige eeuw waren er nog minder dan 50 in het wild levende leeuwen in dit gebied. In 2010 waren het er 411. Na bijna uitgestorven te zijn, wordt hun 'comeback' nu bedreigd door overpopulatie. Gujarat heeft een extra gebied opengesteld voor de leeuwen, maar dit is niet genoeg.
De kans dat ze opnieuw bijna uitsterven, of uitsterven is groot. Het gebied waarin ze leven is te klein. Er is te weinig voedsel is en ze bevechten elkaar. Tevens is er het gevaar van een epidemie: als zoiets uitbreekt, treft het de hele populatie.

 

Ook komen de leeuwen in het gedrang door mensen. In de zogenaamde bufferzones, het aangrenzende gebied waar mensen wonen, vormen mens en dier een gevaar voor elkaar. Een van de vele problemen is bijvoorbeeld dat de leeuwen water komen drinken in de door mensen aangelegde waterputten, erin vallen en verdrinken. In de laatste 10 jaar zijn er 24 leeuwen verdronken.
De Aziatische leeuw is zo groot als zijn Afrikaanse broeder. Hij heeft minder weelderige manen en een meer gepluimde staart. Deze soort leefde eens in de jungles van Marokko en Griekenland, verspreid over het Midden-Oosten tot aan India. In de 20ste eeuw zijn ze bijna ten onder gegaan aan de jacht. In 1901 werd de jacht verboden: in die tijd zijn er nog maar enkele tientallen leeuwen over.
Ondanks dit verbod wordt er nog steeds stiekem op leeuwen gejaagd , net als op tijgers en andere wilde dieren.
Er is een plan ontwikkeld om de leeuwen van Gir in een nieuw gebied te plaatsen. Maar dat gaat nog niet zo eenvoudig. Het nieuwe gebied waar de leeuwen terecht zouden kunnen heet Kuno en ligt in een andere staat, Madhya Pradesh. Op het eerste gezicht lijkt dit gebied met bergen ideaal, maar de Gujaraties vertrouwen het niet. Er is een dispuut ontstaan dat tot aan de hoogste rechtbank wordt uitgevochten.
“De Aziatische leeuw is de nationale trots van India. In Gujarat zorgen we er goed voor” aldus S.K. Nanda, Secretaris van Ecologische Vraagstukken. “In andere delen van India wordt er nog veelvuldig gejaagd”.
Vele experts beweren dat het gevecht tussen de staten er een is van toerisme en trots en niet in het belang is van de wilde katten. Er is een pleidooi om het gebied van Gir nog verder uit te breiden, ook omdat translocatie vaak blijkt te resulteren in de dood van een soort.
Voorlopig echter is dit kattengevecht nog niet achter de rug.

 

Hulp voor een ongelukkige olifant


Bron: The People 26-8- 2012, edititie 1.

Een Indiase olifant is gered door de groep Peta. Er was een hele  kruistocht voor nodig om het dier vrij te krijgen. De olifant zelf probeerde ook te ontsnappen.
Sunder, een 13-jarige tempelolifant, werd heel slecht behandeld door zijn verzorgers. Ze sloegen hem met scherp gepunte stokken en staken hem zelfs een oog uit. Hij werd aan alle vier de poten vastgeboden en stond maar wat neurotisch heen en weer te slingeren toen Peta hem vond. Inmiddels wordt hij gerehabiliteerd in het Wildlife Rescue Center bij Banglore, waar hem een gelukkiger leven wacht.
Copyright © 2012 Stichting WerelddierenWerk, All rights reserved.
unsubscribe from this list   update subscription preferences 

Email Marketing Powered by Mailchimp