Copy

Nieuwsbrief september 2013

Na een jaar vol veranderingen en een aantal bestuurswisselingen hebben we nu een zeer actief en goed bestuur. De taken zijn inmiddels wat meer verdeeld zodat ik gelukkig wat meer ontlast wordt. Remco is momenteel de contactpersoon voor Heliconopleidingen en heeft de stagiairebegeleiding van binnenlandstagiaires op zich genomen. Ingrid begeleidt afwisselend binnen- en buitenlandstagiaires. Zij is het aanspreekpunt voor stagiaires die bij onze lokale partner in Ladakh gaan stagelopen. Colinda onze Social Media medewerkster is inmiddels aangetreden als penningmeester en gaat daarnaast ook nog de layout van onze nieuwsbrief verzorgen. Inmiddels werkt Kim al een tijdje aan onze nieuwe website, we zullen hierdoor in de toekomst voor vrijwilligerswerk en buitenlandstages beter vindbaar zijn. Bij onze projecten in India is er naast financiële middelen veel behoefte aan goede en gemotiveerde medewerkers. Dat is ook de achterliggende gedachte met betrekking tot het uitzenden van vrijwilligers en stagiaires. Daarnaast krijgen studenten en vrijwilligers een onvergetelijke ervaring in een andere cultuur waar men op andere wijze omgaat met dieren en dierenwelzijn. Op een aantal punten is de manier waarop met dieren en 'welzijn' wordt omgegaan in landen als India een zeer waardevolle aanvulling op onze Westerse manier van denken en handelen want ook hier is is er nog veel te verbeteren als het gaat om respect voor dieren en hun welzijn. We zijn erg blij en trots op onze kleine stichting die zich blijft ontwikkelen en verbeteren. Het is een prachtig avontuur. We danken jullie allen hartelijk voor al het vertrouwen en de interesse in ons.

Binnen- en buitenlandstages bij Stichting WerelddierenWerk

Het gaat goed met de stichting. We hebben een nieuwe naam en een aangepaste doelstelling. We zenden sinds vorig jaar officieel stagiaires en vrijwilligers uit naar de projecten in India. Daarnaast bieden we management- en beleidsstages in Nederland aan. De drie stagiaires die stage liepen bij PFA Agra zijn al weer een tijdje terug in Nederland. Ben je nieuwsgierig geworden? Kijk op hun website, http://veromarjokim.waarbenjij.nu. We zijn inmiddels een door Aequor erkend binnen- en buitenlands leerbedrijf, wat inhoudt dat onze stichting de kwaliteit momenteel kan waarborgen

.

Carolien Roovers
Directeur Stichting WerelddierenWerk

Lucky 

Op 28 februari nam meneer Tom Griffin uit de VS contact met me op. Hij vertelde mij over de telefoon dat hij mijn organisatie graag wilde helpen. Ik was een beetje overrompeld, omdat wij doorgaans nooit zulke telefoontjes krijgen, ook al hopen we er nog zo op. Gewoon iemand die zomaar uit het niets opbelt en zegt dat hij ons wilt help. Ongelooflijk. "Is dit een grap?" dacht ik meteen. Ik wist die gedachte opzij te zetten en sprak af hem de volgende dag te ontmoeten. Toen ik kennis met Tom maakte, verdween al mijn wantrouwen als sneeuw voor de zon. Hij is de eerlijkste en meest oprechte persoon die ik ooit heb mogen ontmoeten. Hij meende wat hij zei en wilde onze organisatie echt helpen. Hij had een hond gezien die door een ongeluk vanaf het middel omlaag verlamd was geraakt. Hij nam contact op met een zeer bekende dierenarts in Agra, Dr Maonj Gupta. Die onderzocht de hond en gaf Tom onze contactgegevens. Tom wilde de hond adopteren en wilde dat het dier werd verzorgd in een opvangcentrum. De hond werd naar het opvangcentrum gebracht en zodoende kwam onze samenwerking tot stand. Ik verzocht Tom ons opvangcentrum te bezoeken om met eigen ogen te zien wat voor werk wij doen. Aangezien hij naar Agra was gekomen voor zakelijke bijeenkomsten kon hij niet eerder komen dan 's avonds. Ondertussen werd de hond die hij had gestuurd veilig ondergebracht in het opvangcentrum. Uiteindelijk kon hij komen, al werd het al donker. Hij bereikte het opvangcentrum van PGA Agra in de schemering en zag toen ook Lucky, zoals hij de hond had genoemd.

Hij koos die naam omdat de hond het geluk heeft gehad te worden gevonden door Tom, omdat Tom in contact kwam met PFA en omdat PFA het geluk had hen beiden te ontmoeten.Tom wilde het beste voor haar. Geen geld was hem te veel voor haar verzorging. Helaas was de prognose voor Lucky niet zo goed. Dat vertelden wij Tom ook en wij drukten hem op het hart dat wij er alles aan zouden doen wat we konden en de rest aan de lieve Heer zouden overlaten. Lucky was in uiterst bekwame handen bij Dr Manoj, de dierenarts ter plaatse, en de arts van ons opvangcentrum, Dr Anup Goyal. Er werd geen enkele behandeling buiten beschouwing gelaten en geen kosten bleven ongemoeid. Tom had ons meer dan voldoende geld gegeven voor haar behandeling. Hij sponsorde Lucky en wij deden ons best haar te redden. Helaas stierf ze door haar leeftijd en inwendige verwondingen op 12 maart. Ze werd begraven in ons opvangcentrum en Tom werd dezelfde dag op de hoogte gesteld. Hij is nog steeds met ons verbonden en heeft ook zijn hulp voor de toekomst aangeboden. Wij zijn zo dankbaar voor mensen als Tom, die daadwerkelijk doen wat ze beloven te zullen doen. Hij nam de tijd voor een straathond van Agra en zorgde er voor dat wij deden wat in onze macht lag. God zegene hem.


Stichting WerelddierenWerk nu ook actief in Ladakh
 

           
 

Ik wil jullie graag iets vertellen over mijn sterilisatieproject voor straathonden in Ladakh. Ladakh is een streek in het noordwesten van India, hoog gelegen in de bergen en daarmee één van de meest afgelegen streken ter wereld. Het is een hooggebergtewoestijn, niet het makkelijkste gebied voor mens en dier om te overleven: de zomers zijn er kort, heet en droog, en de winters lang en zeer koud. Daarmee zijn meteen enkele van de grootste problemen op het gebied van dierenwelzijn beschreven: door de geïsoleerde ligging is het moeilijk om het gebied te bevoorraden (bv medicijnen) en de omringende passen zijn slechts sneeuwvrij van juni tot september en daarmee is het gebied alleen in die periode per land bereikbaar (voor de resterende acht maanden per jaar alleen per vliegtuig). Daarnaast is het, door het ontbreken aan voorzieningen zoals verwarming, vrijwel onmogelijk om te opereren in de wintermaanden (dus acht maanden per jaar). Tenslotte moeten de lokale dierenartsen (minder goed opgeleid dan onze dierenartsen) het praktisch zonder hulp/training uit het buitenland stellen, dit omdat buitenlanders simpelweg niet willen voor de straathonden van Ladakh? Schrijnend. Er zijn er ten eerste veel te veel en er is veel te weinig voedsel. In de zomer is dit nog wel te overzien: toeristen voeren de honden, alle restaurants zijn open en daarmee is er voldo komen tijdens de koude maanden en opereren dan toch onmogelijk is. Alleen in de korte zomer komen er vrijwillige dierenartsen uit Australië om te steriliseren en de lokale artsen te trainen. Dit is fantastisch, echter absoluut niet voldoende. Hoe is de situatie voor de straathonden van Ladakh? Schrijnend. Er zijn er ten eerste veel te veel en er is veel te weinig voedsel. In de zomer is dit nog wel te overzien: toeristen voeren de honden, alle restaurants zijn open en daarmee is er voldokomen tijdens de koude maanden en opereren dan toch onmogelijk is. Alleen in de korte zomer komen er vrijwillige dierenartsen uit Australië om te steriliseren en de lokale artsen te trainen. Dit is fantastisch, echter absoluut niet voldoende. Maar vanaf oktober is alles gesloten, dus geen/weinig voedsel meer en extreme kou. Gevolg: veel zieke en dode puppies/honden, schrijnende taferelen, maar ook agressie door honger naar andere dieren en zelfs naar mensen. Wat doen wij? Ik ben zelf, als vrijwilliger, omdat het lot van de dieren me aan het hart gaat, naar Ladakh gegaan om samen met de enige lokale dierenwelzijnsorganisatie (Ladakh Animal Care Society, LACS) onder leiding van Kunzang Namgyal de situatie te verbeteren. Ik ben dus geen dierenarts, maar helpen kan altijd! Hoe? LACS had al een klein kliniekje waar in de zomer gesteriliseerd wordt door Australische dierenartsen. Dit kliniekje zijn we aan het uitbreiden met de bouw van een extra operatie- en uitslaapkamer. Daarnaast hebben we het gebouwtje verwarmd zodat er het hele jaar door geopereerd kan worden. Van de lokale overheid hebben we steun gekregen in de vorm van dierenartsen, medische apparatuur en medicijnen, tegen een sterk gereduceerd tarief. Zelf hebben we nu een contactpersoon in Delhi van wie we (goede) medicijnen en hechtmaterialen kunnen kopen. Eindelijk kan ons project beginnen: het steriliseren van zoveel mogelijk vrouwelijke straathonden! Dit is de enige (humane) manier om de populatie te reduceren en daarmee de situatie voor mens en dier sterk te verbeteren. Ook zijn we blij dat we nu het hele jaar door reguliere gezondheidszorg aan alle zieke dieren kunnen bieden. Bovendien geven we voorlichting en educatie aan de lokale bevolking, zodat ze weten wat we doen en waarom. Ook om een bewustwording te creëren waardoor mensen anders naar de straathonden gaan kijken en er meer voor gaan zorgen, als een soort collectief huisdier. Tevens om te bewerkstelligen dat ze in de toekomst zelf de verantwoordelijkheid nemen voor ‘hun’ straathonden en de stichting zelf gaan sponsoren. Maar zover is het nog lang niet; tot die tijd wordt alles zelf door Kunzang en mij betaald, een strijkstok hebben we niet…


Beany



Op 19 november 2012 bracht een barmhartige Samaritaan een reu met stamboom binnen, die ronddoolde rond Gurudwara (Sikh-tempel). Ze was verdwaald en de tempelautoriteiten hadden geen idee wie de eigenaar is. Het was duidelijk dat ze harteloos in de steek was gelaten door haar baasje. Hoewel hij/zij wel zo aardig was om het dier aan de voet van een heiligdom achter te laten. De goede heer is er voor deze achtergelaten dieren en dit wijfje werd gevonden en naar ons opvangcentrum gebracht. We noemden haar BEANY, omdat ze vreselijk mager was en in slechte gezondheid verkeerde. Ze werd in een gescheiden kennel ondergebracht ter observatie. Ze kreeg eten en water, maar at en dronk niets, waarschijnlijk van verdriet. In deze periode merkten we dat er pus uit haar vagina kwam en er werd vastgesteld dat ze een urine-infectie had. De volgende dag werd ze meteen behandeld en ze reageerde er goed op. Ze begon wat te eten en begon zich waarschijnlijk langzaamaan te realiseren dat ze hier veilig was en niet weer in de steek gelaten zou geworden. Na een tijdje mocht ze uit haar kennel en raakte ze gewend aan het leven in het opvangcentrum. In ons opvangcentrum kunnen de honden overal heerlijk rond rennen. Ik geloof er sterk in dat ze een plekje op de wereld moeten hebben dat echt van hen is. 's Nachts krijgt ze een aparte kamer met slaapgelegenheid en ze weet dat dat haar plekje is. Hoewel Beany het op dit moment goed maakt, kan de barse omgeving zijn tol eisen, met name omdat ze nog zwakjes is en nog niet helemaal bij krachten. Maar wij hebben goede hoop dat we haar nog lang bij ons zullen hebben en dat ze een heerlijk, vredig leven bij
ons zal hebben. Wij horen het graag van u als u Beany wilt sponsoren.

Aaron

.

Mijn naam is Aaron Thunnissen. Ik ben een 16-jarige student van de opleiding ‘Eco & Wildlife Studies’ op het Helicon in Velp en woon in Heveadorp. Per jaar heb ik vier periodes, waarvan er twee school zijn en twee stage. Een periode duurt tien weken. De allereerste stage van mijn opleiding heb ik gelopen bij een reptielenhuis in Doetinchem. Op dit moment volg ik mijn tweede stage bij Stichting WereldDierenWerk. Ik heb deze stichting gevonden dankzij school en zij sprak mij meteen aan. Ik ga bij Stichting WerelddierenWerk marketing via social media doen, zodat mensen wat beter bekend raken met de dingen die de stichting doet en beter geïnformeerd zijn. Ik bespeel in mijn vrije tijd de gitaar en speel tevens in een band. Verder trek ik vaak op met vrienden en ben ik bij goed weer te vinden in het bos.

Stichting WerelddierenWerk zoekt vrijwilligers
Wij zijn hard op zoek naar vrijwilligers die digitale ondersteuning kunnen bieden; denk hierbij aan ondersteuning m.b.t. social media, digitale nieuwsbrief en website.
Een adjunct projectleider die Carolien kan ondersteunen de stichting met haar te runnen en haar te vervangen indien nodig.
Mensen met een economische of zakelijke achtergrond ter ondersteuning van de zakelijke kant van de stichting die hard groeit.
Neem contact op met Carolien voor meer informatie.



 

Copyright © 2013*|Stichting WerelddierenWerk All rights reserved.
Our mailing address is:
email@world-animals.org
Email Marketing Powered by Mailchimp